Bovenop de directe lichamelijke letsels, heeft de impact van de val voor de bejaarde vaak ook een psychologisch aspect en dit kan leiden tot een verminderde fysieke autonomie, ook al brengt het klinisch onderzoek geen enkele kwetsuur aan het licht.

De bejaarde die niet in staat is zichzelf alleen recht te trekken na een val, stelt zich bloot aan complicaties die zijn of haar levenskwaliteit ernstig kunnen beïnvloeden. Het syndroom van psychomotorische desadaptatie, ook wel het postvalsyndroom genoemd, doet zich voor in 15 tot 20% van de gevallen.

Opvolging na een val

De welwillende ondersteuning van het hele verzorgende personeel is van kapitaal belang. Om te genezen moet de patiënt het vertrouwen in zijn capaciteiten terugwinnen.

De ondersteuning moet vroeg worden verleend en moet focussen op fysiotherapie. Om dit syndroom zo vroeg mogelijk te detecteren, moet men drie parameters nauwgezet opvolgen:

Psychische parameter van het postvalsyndroom

De bewoner is verbaasd en gekrenkt in zijn of haar ego. Hij of zij heeft schrik om te vallen en wordt angstig.

Ook andere symptomen zoals het verlies van initiatief of de weigering zich te verplaatsen, doen zich voor.

Motorische parameter van het postvalsyndroom

Door de val voelt de bewoner of de patiënt dat zijn of haar mogelijkheden aanzienlijk veranderd zijn:

  • Retropulsie
  • Naar achter houden van de romp in zittende houding
  • Verlies van de voorwaartse projectie van de romp
  • Voeten naar voren plaatsen bij de overgang van zitten naar staan
  • Neiging om naar achter te vallen in staande houding
  • Misleidende copingmechanismen: voorwaartse rompbuiging, plooiing van de knieën

Houdingsproblemen

De houding zelf lijdt eronder:

  • Weerspiegeling van de houdingsinstabiliteit
  • Startproblemen bij het stappen
  • Immobiliteit
  • Het nemen van kleine, glijdende stapjes, zonder afrollen van de voet op de grond met een langere bipodale steunname
Lees meer over de gevolgen van valpartijen

Lees meer